brillie.nl

Ik ga Gordon ook maar eens aanklagen. Ja, hij hoort kinderen vals zingen, zegt het ook tegen ze, die kindjes gaan janken… en toch zenden ze dan dat uit op RTL4. Dat doe je toch niet? Je weet dat het vals is, dan zend je dat toch niet uit, zodat mijn orgen beschadigen van dat vals zingen? Als Gordon wil je toch wel kwaliteit brengen naar de oren van Brillie? Em dan het andere moment zegt die geweldig piano spel gehoord te hebben. Ik wil niet veel zeggen, maar dat was nu niet zo geweldig. Als die jongen met te veel haar op zijn hoofd echt goed kon spelen, dan had die al een podium gehad voor zijn spel. Maar ook dat laat Gordon gewoon uitzenden door RTL4. En voor dat slechte advies dat hij aan RTL4 geeft, krijgt hij nog vet betaald ook. Das toch gek?

Grt, Brillie.

Nina Brink. Of meer Nina Storms, of Nina Bernadina Vleeschdraager. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je steeds van naam veranderd, als je Brink zou heten, je bent te bekend. Het is niets meer je naam zuiveren, door een andere naam aan te nemen. Of is Nina zou ouderwets, dat ze steeds weer de naam aanneemt van der man. Maar haar ouders deden haar wel het voorbeeld geven, zij namen in Canada de naam Drageur aan. Maar goed, dat kan. Het zoekt wel anders op het web, als is dat maar tijdelijk. Was Nina een beetje fout in de internetoorlog die gaande was in 2000? Snel even je aandelen verkopen, van de bedrijf dat je zelf hebt opgericht en naar de beurs laat gaan, is niet veel vertrouwen tonen in je eigen zaak. Mensen die zo handelen, krijgen mijn vertrouwen niet meer. Nog heel vreend was enkele uren vóór de noodlottige aanslagen van 11 september heeft Nina Brink haar bankier gebeld en hem de opdracht gegeven om haar complete aandelenportefeuille te liquideren. Dit is vervolgens ook zo gebeurd. Volgens Nina Brink handelde ze op basis van intuïtie. Dat moet je maar eens uitleggen aan Adam Curry zou ik zeggen. Ze kan waarschijnlijk in de toekomst kijken. Dat zal het zijn. Ze wist dat Worldonline ten onder zou gaan, ze wist van de aanslag in Ney York af. Ik zou zeggen, doe Jomanda maar de deur uit, we hebben Nina. En nu is ze al een tijdje Eric Smit aan het pesten, en zijn gezin. En dat ging behoorlijk ver. Veel te ver. En gisteren veranderde het allemaal, ze kreeg eens een keer niet haar zin. En dat doet au. Kijk, geld maakt voor haar niets uit, soms win je wat, soms verlies je wat, maar een deuk oplopen in je status wel. Dat doet echt zeer. Brink heeft in 2004 een eredoctoraat ontvangen van de Ben Gurion Universiteit in Beër Sjeva. Via het Brink Fund of Excellence steunt zij deze universiteit financieel, waardoor ze in aanmerking komt voor dit doctoraat, of wel: gewoon gekochte een beetje status.Dat aandikken van je status deed ze ook op het internet: Op 3 mei 2009 verscheen een artikel in De Pers waarin gesuggereerd wordt dat Brink gebruik maakt van Zoekmachine-optimalisatie om de negatieve Google-resultaten te vervangen door positieve websites die in haar opdracht opgezet zijn door het bedrijf UniversalXS. Je zou dus er op kunnen gokken, dat ze helemaal niet van heer Storms houd, maar alleen van zijn achternaam. Wie weet geeft het je ook geld als het uit komt. Ik kan niet in de toekomst kijken, en ook niet of het boek van Eric straks ook echt de handel uit gaat, en dat iedereen het boek moet inleveren bij haar. Voor de verbranding er van. Dus mocht je alles nog even willen lezen:

Eric Smit, Nina; de onweerstaanbare opkomst van een power lady (biografie), Prometheus, Amsterdam, 2010, ISBN 9789044614657

Iedere journalist moet natuurlijk wel kunnen schrijven over investeringsmaatschappij Nina Brink, het zou te gek voor woorden zijn, dat als je geld bezit: dat je dan maar ook alle rechten op je leven kan kopen. Zo zien velen ook een gelijke lijn in het verhaal Joran van der Sloot. Een hachelijke zaak, waarvan velen zullen smullen.

Grt, Brillie.

Geen idee waar ik het over moet hebben vandaag. En dus moeten jullie maar zelf even vermaken. Ik zou zeggen, ga een trein trekken. Natuurlijk, totaal verspilling van tijd. Maar dat is met alles in het leven. Nu schrijf ik die blog wel, maar voor dat je het weet staat er morgen weer eentje. En dan is deze echt al vergeten bij de massa van lezers. Net zo als de nieuwe revu. Weer stond er geen stripverhaal in. Ja, een onleesbare strip, maar dat is totaal niet Eppo waardig. En ook zij zien hun verhalen zo wegglijden tot een nieuw stukje krant. Behoorlijk hachelijk wordt het als je schrijft over een ander blad en een paar weken later gebruikt dat blad jouw papier waar het opgeschreven stond. Daar zal je toch behoorlijk boos over moeten worden. Maar goed, dat doe je niet, omdat je het allang weer vergeten bent. Dacht je dat ik nog al mijn blog uit het hoofd kende, ook die van 15 jaar terug? Tuurlijk niet. Ja, een Heintje, die zal al zijn songs wel kunnen dromen. Maar dat is het ook, herhalen, herhalen, om gek van te worden. Maar dat is met mijn blog dus niet het geval. Iedere dag weer nieuwe, hot en steeds weer het lezen waard. Nou ja, tot op deze dag dan. Inhoudsloos gezwam. Zonde van het tikwerk, zonde van de tijd, en zonde dat je even langs kwam om het te lezen. Op Frank103 na dan, die geniet weer van een heel klein stukje trein op mijn blog. Nog net te zien, maar welk type het is? Geen idee. Dus eigenlijk is dat ook weer waardeloze informatie. Ik weet niet eens of hij wel gewonnen heeft. Vreemd is het toch ook voor de nieuwslezer, hebben ze het wel meegekregen, het volk? Herhalen maar, nog eens tien minuten het gelijke. Ik zal jullie daarom niet verder belasten vandaag. Morgen is er weer een blog, en dan zijn we deze al vergeten.

Grt, Brillie.

Het ontgaat mij een beetje. Vroeger had mijn Oma altijd koffie klaar staan. In een pot. Daar moest je dan heet water op gieten en je had koffie. Een overblijfsel van 40-45 als je mij vraagt, want Nescafe  das toch niet te drinken zeg. En dan nog even een schep Buisman toevoegen ook. Tegenwoordig, nieuwe tijden, nieuwe mensen die het nog niet weten, nemen allemaal een Nespresso. Heerlijke koffie, zegt mijn oma, net als vroeger. Gatverdamme, Nespresso is gewoon niet te zuipen. Nestlé is het grootste voedingsmiddelenconcern ter wereld (zeggen ze), en zij maken dat spul. Net zo als nog meer nep zaken, die echt niet lekker zijn. Kittekat, dat er uitziet als chocolade, maar het echt niet is. Van echte chocolade krijg ik puisten, van Kittekat alleen een misselijk gevoel in mijn maag. En dat ga ik mijn gasten echt niet meegeven. We hebben hier nog eerlijke koffieboontjes, die we dan maken, en dan stoppen in een echte koffiemachine. Met stoomheetwater. Net als het bier, dat is ook echt bier uit Belgie, gemaakt vanuit de bron Spa. Nou ja, dan weet je het wel dat het zuivere koffie is.

Grt, Brillie.

En actie. En dan worden er beelden opgenomen. Dat is normaal. Maar als je thuis komt en je zit op de bank, is het dan ook actie? Oke, een webcam was er eerder dan twitter, en eigenlijk is het bijna gelijk. Ook daar geef je door wat je zoal bezig houd. Een webcam zie je het dan ook gelijk. En je vergeet snel dat je alles laat zien. Elk woord is gelijk uitgedragen. De wereld zal het weten. Nee, dit stel ging niet de liefde bedrijven, maar gewoon met warm weer TV kijken. Zo keek ik met mijn ex, op een zonderkamer ook wel TV. Sterker nog, op het bed van haar kamervriendin keken we naar Baantjer aflevering 1. Das lang geleden hoor, het was nog zwart-wit. Maar veel zagen we daar ook weer niet van. Als je ons nu TV zou zien kijken, dan is dat met elk een eigen bank, breedbeeld, en een glas thee op tafel. Maar in de zomer zie ik toch al weinig tv.

Een beetje nieuws, maar dat zie je dan wel in een paar minuten. En daarom verbaast het mij, dat dit stel zoveel kijkers heeft. Want ze doen eigenlijk niets anders dan TV kijken, met een glas drinken. En wat ze kijken, dat hoor je niet eens. Omdat ze oortjes gebruiken. Als ze lachen, dan weet je niet eens waarom. Tja.. dan is twitter toch wel meer fun. Oja, vandaag was de dag van die liefdes reeks. Ach ja, je moet ook alles eens gedaan hebben, anders weet je ook niet of het iets voor je is.

Grt, Brillie.

Echt heel ruim zit je niet op je eiland met je zender. Maar er zijn meer eilanden, waar je niet zo ruim zit. In Japan zijn bv de meeste radio-zend-amateurs te vinden, dan waar ook in de wereld. Alleen club bijeenkomsten doen ze er zelden. De ruimte om iets te huren is er eigenlijk niet. En wat er is, valt niet te betalen. Afgelopen weekend was het IOTA weekend. Je kan dan eigenlijk bijna alle eilanden in de wereld radio actief vinden op de HF banden. Zo heb ik er een verbinding gehad met 193 eilanden in de wereld. Oke, wat was de verste… dat vragen ze altijd. Wel nu, dat was een eiland aan de andere kant van de wereld:  Australië, waar het nu winter is. Ongeveer 50 000 jaar geleden kwamen de eerste mensen naar Australië, de Aboriginals. In het jaar 150 werd er voor het eerst over Australië geschreven door de Grieken. Ze noemde het land “Terra Australis”. Willem Jansz ontdekte met zijn Duyfken Australië als eerste Europeaan in 1606. Een behoorlijke reis kan je wel stellen.Ik doe er met mijn radio signaal er toch wel behoorlijk korter er over. Een seconde. Soms hoor je wel eens een station met een echo. Dan komen de radio signalen via verschillende wegen tot mijn ontvanger. En dan denk je dat de beste aan de andere kant een echoput heeft, maar dat is niet het geval.

Als schooljongen had ik al belangstelling voor radio. Als eerst een buizen AM ontvanger, waarop radio Luxemburg snel gevonden was. Mijn eerste zender was een WT, AM, ch14. Wat hebben we daar een lol van gehad. Zelfs op een camping in een tentje. Ja, dat was nog in de tijd, dat ik nog een ligbad in een tentje had. Overdag stond die buiten als zwembad, dat wel weer. Vroeger kon dat nog, een AM ontvanger bouwen, kristalontvanger, waarop je dan een vaak Duitse zender kon ontvangen. Maar dat lukt je nu haast niet meer, door alle signalen in de wereld. Als je tegenwoordig een buitenboordbbeugel draagt, hoor je ook geen zender meet op je kiezen zingen. Ondanks de grote antenne om de mond heen. Maar ook al die kleine signalen komen nog de wereld rond. Zo had ik nog via een digitale mode, nou ja, digitaal, de PC doet het werk, maar de toontjes hoorde ik ook op gehoor, radio contact met Japan. En dat rond middennacht. Toch leuk als je weet dat het zendvermogen nog minder is dan een ledverlichting op je fiets. Het blijft een bijzonder verschijnsel in de natuur, radio golven.

Grt, Brillie.

Heel vreemd natuurlijk, maar ik ben nooit verliefd geweest op mijn schooljuf. Je hoort vaak van die verhalen. Maar het kan ook zijn dat mijn enigste leuke schooljuf (Draadje) een Christelijke pot was. Je bent dan wel gay, maar je mag het niet in praktijk brengen. Kent u dat gevoel? Later heb ik nog een juf gekregen, maar op een jongensschool een juf neerzetten is vragen om problemen. Ik heb haar daar ook maar een jaar meegemaakt. Daarna was het gedaan met haar. Natuurlijk, overspannen, of meer ongeschikt verklaard door de jongens van 1TTO. Ze deelde alleen maar strafwerk uit en nooit een zoen. Toch best wel jammer. Velen hadden dat wel willen meemaken.

Grt, Brillie.

Grt, Brillie.

En zo is het jaar 2080 aangekomen. Eindelijk is het dan zo ver gekomen, de kleinzoon van Ruud Lubbers heeft het voor elkaar gekregen een stabiele regering te vormen. Dit gaat nog een lange tijd terug, om uw geheugen op te frissen, in 2010 waren er verkiezingen, die een onmogelijke werkbare uitslag gaf. Links kon niet, rechts wilde men ook niet, midden, paars plus, en dan nog eens Wilders alleen. Hij wilde wel het land alleen regeren, met steun van het hele land. Ach ja, de beste man leefde nog bij het idee, dat Bouterse een twee kans mocht krijgen, om Suriname er weet op te helpen. En we weten allemaal wat er van Suriname is terecht gekomen. Plots vielen er weer doden, de drugs werd door iedereen verplicht verbouwd, en uit eindelijk dropte de US er een bom op neer. Men sprak er wel een schande van, maar Nederland had immers geen regering, en het leger had al moeite genoeg om belastingen te innen van de burgers, die vonden dat ze niets hoefde te betalen als er toch geen leiding in het land aanwezig was. Maar de kleinzoon van Lubbers, Tuut, is het dan eindelijk gelukt om een regering te vormen met zowel links, midden en rechts. En het was niet zo eenvoudig.

In het spel programma: sms maar raak voor een knaak, toen nog 250 zloty, kon men op regerings ministers stemmen. En ook weer wegstemmen. Ze waren opgesloten in een soort van gouden kooi (een idee van de Mol), en mochten elkaar met van alles naar elkaar gooien. En dat deden ze dan ook. Maar soms waren er van die momenten, dan was er onderlinge liefdsverhoudingen. Er werden zelf kinderen geboren. Zo ook Tuut, en hij wist uiteindelijk toch een regering te vormen. Waarschijnlijk ook, omdat hij inmiddels stevige verkering had gekregen met de dochter van Mark Rutte. Geboren uit een slippertje met de vrouw van Wilders. En zo is er dan een eind gekomen aan de langslopende soap op de Nederlandse televisie. Hoofd van de regering staat nu de achterkleinkind van Aght, te herkennen aan de grote neus van Jan Peter. Die natuurlijk ontkend, en terug getrokken leeft in het verzetsdorp Uddel op de Veluwe. Waar men denkt dat deze regering het niet lang zal volhouden, omdat deze is ontstaan uit een groot Salou. We zullen er alles aan doen om ons land weer op de kaart te zetten, zei Tuut. En verwees naar de kleindochter van de Blijker (Herman) die minster van binnenlandse zaken is geworden. Tuut zelf neemt geen deel aan de regering, hij neemt even tijd voor zijn gezin. Tot het jaar 3090 heeft hij nog zwijggeld (voorheen was dat een uitkering als een soort van ww).

Het mocht dan wel even duren, maar wie weet in wat voor een afgrond we anders terecht gekomen zouden zijn geweest, als Wilders toch aan het bewind was gekomen. Tuut moet er niet aan denken en de kleinzoon van Maarten al helemaal niet. Binnenkort geeft hij nog een hoorcollege in de Ridderzaal, de laatste, omdat deze zaal weer in orde gebracht moet worden voor de troonrede. En alles is weer bij het oude terecht gekomen, ook al hadden velen de hoop al opgegeven. Maar zo als altijd al het geval was, je moet nooit overhaast beslissingen nemen. Immers de toekomst van de wereld hangt er van af. Immers de wereld kijkt eerst naar Nederland, en dan passen ze het in op hun leefgemeenschap. Zo is de porno ook geen uitvinding van de Zweden geweest, nee, het waren toch weer die Hollanders, die met hun WOC mentaliteit het tot een van de belangrijkste handelswaar wisten te vormen. De wereld draait er op. Op dat kleine dorp na, op de Veluwe, waar de normen en waarden nog stammen uit het jaar 1580. Een paar feiten uit dat jaar:

• 9 april – De Protestanten veroveren onder leiding van Olivier van den Tympel de stad Mechelen.
• 18  april- In Amsterdam wordt de katholieke eredienst officieel verboden.
• 18 juni- De staatse troepen moeten het beleg van Groningen staken. Honderden protestanten vluchten naar het oosten.
• 26 november  Franse rooms-katholieken en Hugenoten sluiten de Vrede van Fleix. Hiermee komt een eind aan de zevende godsdienstoorlog in Frankrijk.

Grt, Brillie.

Ze was gewoon heel normaal, Heidy de Graaf, tegenwoordig met een ander achternaam. Nou ja, een beetje verkeerde (of meer vreemde) vriendin… van een kermis of zo. Die zag de toekomst alleen maar in trouwen en kinderen krijgen. Niet echt mijn doel in het leven. Daar is geen hedonist voor geboren. Ze had belangstelling genoeg: wanneer ga je verhuizen, kan je even deze microfoon maken, ik deed te gewoon denk ik. En zij ook. Er waren genoeg anderen die wel opvielen. Maar ja, ouders he. Dat mocht niet gebeuren. Die andere werd trouwens gay, ging helemaal uit zijn bol en had dan nu ook de gevolgen ervan: ja, die ziekte. Nou ja, hij leeft nog, en kleed zich nog altijd in zwart leer van duitse afkomst, Taco H. Niemand had het verder door, dat hij anders was. Nou ja, zijn rose hemden vielen mij wel op. Meidengek, dat was ik, tenminste dat vonden andere jongens dan. Later toch weer gezien als een homo, maar wisten zij veel. Iedereen met een bril op was homo, het woord nerd bestond toen nog niet. We hebben het wel over 1978. Ik had later ooit een keer een ontmoeting met iemand in zwart leer, die dronk melk. Cola vond hij maar niets, toch was dat mijn drank. En zo werd het niets, en ik miste mijn fiets, de volgende dag dan. Die stond echt wel op slot in een kelder. Maar ja, die Duitsers he, altijd toegang tot elke kelder. Ook stom om hem dat te vertellen, dat ik een kelder had. Later ging ik nog wel eens uit in een kelder. Het was een van de drukste disco’s van Apeldoorn. Zo druk, dat je alleen op de wc, in het hokje even niet lastig gevallen werd door de meiden. En juist daar had het kunnen gebeuren. Maar ook daar zag ik haar nooit. Geen Heidy. Wel vele anderen, maar allemaal zonder een naam, die ik nu nog kan herinneren. Ze waren vast allemaal ook te gewoon.

Grt, Brillie.